ร้านของชำอินเดีย นานา: ซื้อเครื่องเทศ แป้งโรตี และของเอเชียใต้ทำกินเอง

จุดที่ของเอเชียใต้กระจุกตัวหนาแน่นที่สุดในย่านนานาคือ สุขุมวิท ซอย 3 หรือที่คนเรียกกันว่าซอยอาหรับ (Soi Arab) ต่อเนื่องเข้าไปในซอย 3/1 และค่อย ๆ จางลงเมื่อขยับไปทางซอย 11 ตรงนี้ไม่ใช่ตลาดใหญ่แบบมีหลังคาคลุม แต่เป็นแนวร้านเรียงติดกันสองข้างทาง — ร้านขายเนื้อฮาลาล ร้านเครื่องเทศ ร้านของชำเล็ก ๆ สลับกับร้านอาหารและโรงแรม ความรู้สึกตอนเดินจริงคือแน่นและคึกคัก มีกลิ่นเครื่องเทศลอยมาเป็นระยะ และป้ายร้านผสมกันทั้งภาษาอาหรับ อังกฤษ และไทย

• ซอย 3 (ซอยอาหรับ) คือแกนหลัก — เครื่องเทศ ร้านของชำ และร้านเนื้อฮาลาลกระจุกกันหนาที่สุดตรงนี้
• ซอย 3/1 เป็นซอยแยกด้านในที่ยังมีร้านเล็ก ๆ ต่อเนื่อง เดินสำรวจได้
• ช่วงซอย 11 จะออกไปทางร้านอาหารและที่พักมากกว่าของชำ แต่ยังพอมีร้านขายวัตถุดิบแทรกอยู่
• คำว่า 'ร้านของชำอินเดีย' ที่นี่คาบเกี่ยวกับร้านอาหรับ ปากีสถาน และบังกลาเทศ — ของหลายอย่างใช้ร่วมกันได้
• ต่างจากพาหุรัดตรงที่นานาเป็นพ็อกเก็ตเล็ก เดินจบได้เร็ว ไม่ใช่ย่านค้าส่งเก่าแก่ขนาดใหญ่

หัวใจของการทำอาหารเอเชียใต้กินเองคือเครื่องเทศ และรอบซอย 3 มีให้เลือกทั้งแบบเม็ดและแบบป่น — ยี่หร่า (cumin) ผักชีป่น ขมิ้น การัมมาซาลา และใบแกง (curry leaves) ถัดมาคือกลุ่มถั่วและดาล เช่น toor dal, chana และ urad ที่ร้านของชำเกือบทุกร้านมีติดชั้น ส่วน แป้งอาหตา (atta) สำหรับทำโรตีและจาปาตี เป็นสินค้าที่หาได้ค่อนข้างแน่นอน มักวางเป็นถุงใหญ่ พร้อมกับแป้งชนิดอื่นอย่างเบซัน (แป้งถั่ว) ของสด เช่น พานีร์ นมควายหรือนมโฮลมิลค์ กี (ghee) และของแนม เช่น อาจาด (pickle) และปาปัด ก็พอหาได้ แต่ต้องมองหาตามร้านที่มีตู้เย็น

ถ้าอยากกินอาหารอินเดียแต่ไม่อยากทำเอง รอบซอย 3–11 ถือว่าเป็นพ็อกเก็ตที่ดีเกินคาดสำหรับคนกินมังสวิรัติเมื่อเทียบกับพื้นที่อื่นในกรุงเทพฯ มีทั้งร้านทาลีมังสวิรัติล้วน ร้านอาหารอินเดียเหนือและใต้ ร้านขนมหวานอินเดีย (mithai) และร้านที่ขายของกินสำเร็จอย่างซาโมซา จาปาตี และอาจาดแบบซื้อกลับ ให้ไม่ต้องลงมือทำเองทุกอย่าง สำหรับคนที่ไม่คุ้น คำว่า อาหารเจแบบเชน (Jain) หมายถึงอาหารมังสวิรัติที่ยังตัดหัวหอม กระเทียม และพืชหัวใต้ดินออกด้วย ซึ่งบางร้านในย่านนี้ทำได้ ควรถามก่อนสั่ง

• ร้านทาลีมังสวิรัติล้วน — ได้ข้าว โรตี ดาล และแกงหลายอย่างในชุดเดียว เหมาะกับมื้อเที่ยงหรือเย็น
• ร้านอาหารอินเดียเหนือ/ใต้ — มีทั้งโดซา อิดลี ฝั่งใต้ และแกงเข้มข้นฝั่งเหนือ
• ร้านขนมหวาน (mithai) — ซื้อกลับเป็นของฝากหรือของหวานหลังมื้อได้
• ของกินสำเร็จ — ซาโมซา จาปาตี อาจาด ปาปัด ซื้อกลับบ้านง่ายกว่าทำเอง
• ถ้าต้องการอาหารเชน ให้แจ้งร้านว่าไม่เอาหัวหอม กระเทียม และพืชหัว ก่อนสั่งเสมอ

หลายร้านในย่านเปิดตั้งแต่ช่วงสายไปจนถึงค่ำ และบางร้านปิดหนึ่งวันกลางสัปดาห์ — เวลาเปิดปิดเปลี่ยนได้ ควรเช็กก่อนออกจากบ้านทุกครั้ง โดยเฉพาะถ้าตั้งใจไปมื้อดึก

นอกจากของกิน ชุมชนอินเดียในย่านนานายังใช้บริการอีกฝั่งที่คนนอกมักมองข้าม — ร้านผ้าและร้านตัดเย็บส่าหรี รวมถึงร้านทองที่คนในชุมชนใช้จริงในงานแต่งและงานมงคล ของกลุ่มนี้มีให้เห็นแทรกอยู่รอบสุขุมวิท ซอย 3 แต่ต้องยอมรับว่าตัวเลือกไม่ได้เยอะเท่าย่านที่ทำเรื่องนี้มายาวนานอย่างพาหุรัด สำหรับเรื่องทอง แนะนำให้ ตรวจสอบราคาทองและงานฝีมือหลายร้านก่อนตัดสินใจ และอย่ารีบ เพราะราคาและลายงานต่างกันได้มาก

สรุปสั้น ๆ คือ ถ้าต้องการเครื่องเทศ แป้งอาหตา และของทำกับข้าวประจำวันแบบเดินถึงง่าย นานารอบซอย 3–11 ตอบโจทย์กว่า แต่ถ้าจะซื้อผ้าส่าหรี งานทอง หรือของปริมาณมากในคราวเดียว ข้ามไปพาหุรัดคุ้มกว่าทั้งเรื่องตัวเลือกและราคา อยากเห็นภาพรวมของย่านนานาทั้งหมด — ทั้งที่พัก การเดินทาง และไลฟ์สไตล์ — อ่านต่อได้ในคู่มือย่านนานาฉบับเต็มของเรา