ทำงานกลางคืนอยู่นานา: เลือกคอนโดและเส้นทางให้ชีวิตกลับดึกตื่นสาย

คำแนะนำเรื่องเลือกห้องที่คุณเจอในเว็บประกาศส่วนใหญ่เขียนมาเพื่อคนที่นอนกลางคืนตื่นเช้า พอคุณทำงานกลางคืนแล้วต้องนอนช่วง 08:00-15:00 ตรรกะทุกอย่างจะกลับหัว สิ่งที่คนทั่วไปอยากได้อย่าง ห้องรับแสงเช้า กลายเป็นศัตรูตัวฉกาจของคุณทันที โดยเฉพาะห้องหันทิศตะวันออกตลอดแนวสุขุมวิท ซอย 3 ถึง ซอย 11 ที่รับแดดเต็มๆ ช่วง 06:00-09:00 ซึ่งเป็นเวลาที่คุณเพิ่งกลับถึงห้องและกำลังจะข่มตาหลับ ห้องหันทิศเหนือหรือทิศตะวันตกในย่านนานาจึงเหมาะกับคนกลับดึกมากกว่า เพราะแดดจะแรงตอนบ่ายแก่ๆ ซึ่งคุณตื่นแล้ว

อีกจุดที่ต้องชั่งน้ำหนักคือชั้นและทิศที่หันเข้าซอย ห้องชั้นล่างที่หันเข้าซอยในอย่างซอยตลาดนานาหรือฝั่งซอยอาหรับจะโดนแดดตรงน้อยกว่า แต่แลกมาด้วยเสียงระดับถนนที่ดังตลอดเช้า ส่วนห้องชั้นสูงที่หันออกถนนสุขุมวิทจะสว่างกว่ามากและได้ยินเสียงจราจรฮัมๆ ตลอดเวลา ไม่มีคำตอบตายตัว แต่คนนอนกลางวันต้องรู้ว่ากำลังแลกอะไรกับอะไร

1. ไปดูห้องจริงในเวลาที่คุณจะนอนจริง ถ้าคุณนอน 09:00 ก็ขอนัดดูห้องตอนเก้าโมง ไม่ใช่ตอนบ่ายที่แดดอ้อมไปแล้ว
2. สังเกตแสงรั่วที่ขอบม่านทั้งด้านข้างและด้านบน จุดที่แสงเล็ดลอดมักไม่ใช่ตรงกลางแต่เป็นช่องระหว่างม่านกับผนัง
3. เช็กว่าห้องหันทิศไหนด้วยเข็มทิศในมือถือ อย่าเชื่อคำว่า ‘วิวสวย’ ในประกาศ เพราะวิวสวยตอนเย็นมักแปลว่าแดดแรงตอนเช้า
4. ลองปิดไฟกลางวันแล้วดูว่าห้องมืดพอให้หลับได้จริงหรือต้องพึ่งอุปกรณ์เสริมอีกเท่าไหร่

เรื่องกันเสียงกันแสงในย่านนานาต่างกันชัดเจนตามประเภทตึก อาคารเตี้ยและตึกแถวเก่าแถวซอยในใกล้ตลาดนานาและฝั่งซอยอาหรับมักมีผนังบาง กระจกชั้นเดียว และรับเสียงระดับถนนเต็มๆ ทั้งเสียงคน เสียงรถ เสียงร้านค้าที่เปิดยาวถึงดึก ส่วนคอนโดสูงรุ่นใหม่ริมสุขุมวิทมักมีกระจกสองชั้นที่กันเสียงถนนได้ดีกว่า แต่ก็ยังได้ยินเสียงฮัมของ BTS และเสียงงานก่อสร้างที่ผุดขึ้นเรื่อยๆ ในย่านนี้ ไม่มีตึกไหนเงียบสนิท มีแต่เงียบพอหรือไม่พอสำหรับการนอนกลางวัน

เรื่องแสงก็เช่นกัน หลายคนเข้าใจว่าม่านทึบแสงผืนเดียวจบ แต่เช้ากรุงเทพฯ สว่างจัดพอจะเล็ดลอดตามขอบม่านได้เสมอถ้าไม่มีการเก็บขอบและด้านบนให้มิด เลือกให้เหมาะกับห้องและงบ แล้วอย่าลืมถามนิติบุคคลเรื่องกฎการติดตั้งฟิล์มและการเจาะผนัง

ปัญหาใหญ่ที่สุดของคนเลิกงานตีหนึ่งถึงตีห้าคือรถไฟฟ้าไม่วิ่ง BTS สายสุขุมวิทเที่ยวสุดท้ายจากสถานีนานาและอโศกอยู่ราวเที่ยงคืน และเที่ยวแรกกลับมาราว 06:00 (ควรเช็กตารางล่าสุดอีกครั้งเพราะเวลาปรับได้) แปลว่าถ้ากะคุณเลิกช่วงตีหนึ่งถึงตีห้า คุณจะไม่มีรถไฟให้ขึ้นเลย ข้อดีอย่างเดียวของการอยู่ในย่านที่ไม่เคยหลับอย่างนานาคือ ระบบขนส่งกลางคืนยังมีชีวิตเพราะเศรษฐกิจกลางคืนของย่านเอง

• วินมอเตอร์ไซค์แถวปากซอยสุขุมวิท 3 และหน้าปากซอยนานามักมีคนประจำการดึกกว่าปกติ เพราะย่านนี้มีคนเข้าออกตลอดคืน
• แอปเรียกรถใช้ได้ตลอด 24 ชม. แต่ช่วงตีสองถึงตีสี่รถอาจน้อยและค่าโดยสารมักปรับขึ้นตามช่วงเวลา ควรเผื่อเวลารอ
• ถ้าอยู่ใกล้ฝั่งอโศก การเดินไปจุดเชื่อม BTS อโศก–MRT สุขุมวิทเพื่อรอเที่ยวแรกตอนเช้าเป็นทางเลือกที่หลายคนใช้ แต่ประเมินความปลอดภัยเส้นทางเองตอนกลางดึก
• ค่าเดินทางกลางคืนโดยรวมสูงกว่ากลางวันอยู่พอสมควร ควรถือเป็นต้นทุนประจำของการทำงานกลางคืน และตรวจสอบราคาจริงในแอปก่อนทุกครั้ง

คนนอนกลางวันมีจังหวะหิวไม่เหมือนใคร คือตื่นบ่ายสามแล้วหิวรอบหนึ่ง กับหิวอีกรอบตอนตีสองถึงตีสี่ระหว่างหรือหลังเลิกงาน ซึ่งเป็นเวลาที่ร้านข้าวกลางวันปิดไปนานแล้ว ข้อได้เปรียบของนานาคือย่านนี้ตื่นอยู่เกือบทั้งคืนอยู่แล้ว ทำให้หาของกินนอกเวลาปกติได้ง่ายกว่าย่านที่อยู่อาศัยเงียบๆ ทั่วไป โดยเฉพาะฝั่งตลาดนานาและซอยอาหรับที่หลายร้านขึ้นชื่อเรื่องเปิดยาวถึงดึก แต่เวลาทำการเปลี่ยนบ่อย ควรเช็กก่อนออกจากห้องทุกครั้ง

• ร้านอาหารฝั่งตลาดนานาและย่านซอยอาหรับหลายร้านเปิดยาวถึงดึก เหมาะกับมื้อดึกหลังเลิกงาน แต่ควรยืนยันเวลาปิดจริงในวันนั้น
• ร้านสะดวกซื้อ 24 ชม. กระจายทั่วปากซอยสุขุมวิท 3, 4 และ 11 เป็นตัวช่วยหลักสำหรับมื้อตีสามที่ไม่มีอะไรเปิด
• เทอร์มินอล 21 มีโซนอาหารหลากหลายสำหรับมื้อบ่ายแก่ๆ หลังตื่น แต่ปิดตามเวลาห้าง จึงไม่ตอบโจทย์มื้อดึก
• ร้านข้าวแกงหรือร้านมื้อกลางวันทั่วไปมักปิดก่อนคุณตื่น ถ้าอยากกินต้องวางแผนตุนไว้ล่วงหน้า