กลางคืนย่านนานา: แผนที่เสียงดังรายซอย ก่อนเช่าหรือซื้อคอนโด

เดินบนสุขุมวิทจากปากซอย 3 ไปถึงซอย 11 ใช้เวลาไม่ถึงสิบนาที แต่คุณจะผ่านโลกกลางคืนสามสี่แบบที่แทบไม่เกี่ยวกันเลย ต้นทางคือซอยอาหรับ (สุขุมวิท ซอย 3/1) ที่ร้านอาหารตะวันออกกลางอย่าง Ibrahim และ Nefertiti เปิด 24 ชั่วโมง ส่วน Al-Yemen Al-Saeed เปิดถึงตี 4 เสียงที่นี่เป็นเสียงคนคุยกัน กลิ่นชิชา และรถวิ่งเข้าออกดึก ๆ ไม่ใช่เบสจากคลับ ถัดไปอีกฝั่งคือซอย 4 (นานาพลาซ่า) ซึ่งช่วงต้นซอยถูกจัดระดับเสียง "สูงมาก" มีดนตรีและกิจกรรมบนถนนลากยาวถึงตี 3 แล้วพอถึงซอย 11 ก็เปลี่ยนเป็นดินแดนรูฟท็อปและดนตรีสด เสียงเริ่มดังราวหนึ่งทุ่มและต่อเนื่องเลยตี 3 ขณะที่ซอย 8 ซึ่งอยู่ห่างไปแค่ไม่กี่ก้าว กลับถูกจัดเป็นโซนเสียง "ต่ำถึงปานกลาง" เดินเข้าไปราวร้อยเมตรก็เป็นบรรยากาศที่พักอาศัยเงียบ ๆ แล้ว นี่คือเหตุผลว่าทำไมการบอกว่า "ย่านนานาเสียงดัง" หรือ "ย่านนานาสะดวก" จึงไม่มีประโยชน์อะไรเลยสำหรับคนกำลังหาที่นอน เพราะความต่างระหว่างคืนที่หลับสบายกับคืนที่ตื่นทั้งคืน มักอยู่ที่ซอยเดียวหรือระยะร้อยเมตร ไม่ใช่ทั้งย่าน สิ่งที่คุณต้องรู้จริง ๆ ก่อนเซ็นสัญญาเช่าหรือดาวน์คอนโด คือแผนที่เสียงระดับรายซอยและรายชั้น ว่าห้องที่คุณกำลังจะจ่ายเงินหันหน้าไปทางไหน อยู่ชั้นเท่าไหร่ และห่างจากแหล่งเสียงจริงกี่เมตร

เสียงกลางคืนของซอย 3 กับซอย 3/1 มาจากคนละแหล่งกับที่คนส่วนใหญ่กลัวกัน ตรงนี้ไม่ใช่เบสจากคลับที่ทะลุผนังมาถึงเตียง แต่เป็นเสียงของร้านอาหารที่ไม่ยอมปิด ประตูรถที่เปิด-ปิด เสียงคุยของกลุ่มคนสูบชิชา และรถที่วนเข้า-ออกมารับ-ส่งตลอดคืน ซอย 3 หรือนานาเหนือถูกจัดระดับเสียงไว้ที่ปานกลางถึงสูง ซึ่งฟังดูน่ากลัวแต่ต้องเข้าใจว่าเป็นเสียงคนละแบบ กลางคืนของฝั่งนี้เป็นบรรยากาศร้านอาหารดึกและคาเฟ่ ไม่ใช่ไนต์คลับแบบซอย 4 ที่อยู่ห่างออกไปแค่ไม่กี่ก้าว จุดที่ควรจับตาจริงคือซอย 3/1 หรือซอยอาหรับ ที่ร้านอาหารตะวันออกกลางเปิดยาวข้ามคืนเป็นเรื่องปกติ

• ร้าน Ibrahim และ Nefertiti ในซอยอาหรับเปิด 24 ชั่วโมง หมายความว่าไม่มีช่วงเวลาที่ปากซอยเงียบสนิทเลยจริง ๆ แม้ในคืนวันธรรมดา
• ร้าน Al-Yemen Al-Saeed เปิด 08.00 ถึง 04.00 น. ทำให้ช่วงพีคของคนเข้า-ออกและรถมารับลากยาวไปถึงตี 3 ถึงตี 4
• แหล่งเสียงหลักคือประตูรถ เสียงพูดคุยกลางถนน และควันชิชาที่มากับกลุ่มคนนั่งดึก ไม่ใช่ดนตรีขยายเสียง จึงเป็นเสียงที่มาเป็นช่วง ๆ ไม่ต่อเนื่องเหมือนคลับ
• ผลกระทบตกหนักที่ห้องชั้นล่างและห้องที่หันหน้าเข้าปากซอยหรือถนนโดยตรง ส่วนห้องชั้นสูงหรือหันเข้าด้านในมักไม่ค่อยได้ยิน
• คนที่หลับไว หรือตื่นง่ายกับเสียงพูดคุยและเสียงรถแบบไม่มีจังหวะแน่นอน จะได้รับผลกระทบมากกว่าคนที่ทนเสียงเบสสม่ำเสมอได้

ข้อดีของเสียงแบบนี้คือมันคาดเดาได้และหลบได้ง่ายกว่าเสียงคลับ ถ้าคุณเลือกห้องที่อยู่ลึกเข้าไปในซอยเกินจากกลุ่มร้านอาหาร หรือขึ้นไปชั้นสูงพอที่เสียงพูดคุยจากพื้นถนนขึ้นไม่ถึง ปัญหาส่วนใหญ่ก็จบ ในทางกลับกัน ถ้าห้องอยู่ชั้นสองชั้นสามและหน้าต่างเปิดออกตรงหน้าร้านที่เปิดข้ามคืน คุณจะได้ยินทุกครั้งที่มีรถมาจอด ตัวเลขเวลาปิดร้านที่ระบุไว้ข้างต้นเป็นข้อมูลณ ช่วงเวลาที่เขียน ควรตรวจสอบอีกครั้งเพราะร้านอาหารในซอยนี้ปรับเวลากันบ่อยตามฤดูกาลและช่วงเทศกาล วิธีที่ตรงที่สุดคือไปยืนฟังที่หน้าห้องจริงในคืนวันศุกร์ตอนดึก ซึ่งเป็นเรื่องที่จะพูดถึงละเอียดในหัวข้อท้าย ๆ ไม่ใช่เชื่อคำว่าเงียบจากประกาศขายเพียงอย่างเดียว

ช่วงต้นซอย 4 คือจุดที่เสียงกลางคืนของย่านนานาหนักที่สุด ข้อมูลที่จัดระดับเสียงตามซอยระบุปากซอยนี้ไว้ที่ระดับ "สูงมาก" โดยมีทั้งเสียงดนตรีและกิจกรรมบนถนนที่ต่อเนื่องไปถึงราวตีสามหรือดึกกว่านั้น โรงแรมที่อยู่ในระยะ 200 เมตรแรกจากปากซอยได้ยินเสียงดนตรีลากยาวไปจนเช้ามืด นี่ไม่ใช่เสียงที่ผนังห้องกันได้ง่าย เพราะเป็นทั้งเบสจากในร้าน เสียงคนบนถนน และรถเข้าออกที่ไม่หยุดในคืนวันศุกร์-เสาร์ ถ้าคุณกำลังดูห้องที่หันหน้าเข้าหาช่วง 200 เมตรแรกของซอยนี้ ให้ถือว่านั่นคือความเสี่ยงที่ต้องยอมรับตั้งแต่ก่อนเซ็นสัญญา ไม่ใช่เรื่องที่จะมาปรับตัวเอาทีหลัง

ข่าวดีคือเสียงในซอย 4 ลดลงอย่างชัดเจนเมื่อเดินลึกเข้าไปเกิน 300-400 เมตรจากปากซอย ยิ่งพ้นช่วงที่หนาแน่นไปแล้ว บรรยากาศจะเปลี่ยนเป็นที่พักอาศัยมากขึ้น ดังนั้นสำหรับซอยนี้ระยะห่างจากปากซอยสำคัญพอ ๆ กับชั้นและทิศ ถ้าคุณยังอยากได้ทำเลติดซอย 4 เพราะเดินถึง BTS นานาและร้านอาหารดึกได้สะดวก ให้เลือกอาคารที่อยู่ลึกเข้าไปในซอย และเลือกห้องที่หันออกจากถนนหลักหรือหันเข้าคอร์ตด้านใน อย่าเชื่อคำว่า "เงียบ" จากประกาศหรือจากการเข้าดูห้องตอนบ่ายวันธรรมดา เพราะบ่ายวันอังคารกับตีหนึ่งคืนวันศุกร์ในซอยนี้เป็นคนละซอยกันโดยสิ้นเชิง ระดับเสียงและระยะที่กล่าวมาเป็นค่าโดยประมาณจาก ณ ช่วงเวลาที่เขียน ควรไปยืนฟังด้วยตัวเองทั้งรอบสามทุ่มและรอบตีหนึ่งก่อนตัดสินใจเสมอ

ซอย 11 ถูกจัดอยู่ในระดับเสียง "สูง" และมีจังหวะที่ต่างจากซอย 4 อย่างชัดเจน เสียงที่นี่เริ่มดังขึ้นราวหนึ่งทุ่ม (19.00 น.) แล้วไต่ระดับต่อเนื่องไปจนเลยตี 3 ตัวการหลักไม่ใช่เสียงบนถนนแบบซอย 4 แต่เป็นดนตรีสดและเสียงเบสจากรูฟท็อปบาร์กับคลับหลายแห่งในซอย ทั้ง Above Eleven, Levels และ Sugar Club จุดที่คนหาคอนโดมักคิดผิดคือ Above Eleven ไม่ได้อยู่ระดับถนน แต่อยู่ชั้น 33-34 ของ Fraser Suites Sukhumvit (38/8 ซอยสุขุมวิท 11) เปิดทุกวัน 17.00-02.00 น. เท่ากับว่าแหล่งกำเนิดเสียงส่วนหนึ่งลอยอยู่สูงกลางอากาศ ไม่ได้ถูกตึกด้านหน้าบังหรือดูดซับเหมือนเสียงระดับพื้น

บนซอย 11 การขึ้นไปอยู่ชั้นสูงไม่ใช่หลักประกันว่าจะเงียบ — เสียงเบสและดนตรีกลางแจ้งจากรูฟท็อปเดินทางขึ้นบนและกระจายออกด้านข้าง ห้องชั้นสูงที่หันหน้าเข้าหาแหล่งเสียงจึงอาจดังกว่าที่คิด

นี่คือจุดที่สัญชาตญาณ "ยิ่งสูงยิ่งเงียบ" ใช้ไม่ได้ ในซอยทั่วไปเสียงจากคลับระดับพื้นจะเบาลงเมื่อขึ้นไปสูงพอ แต่เมื่อแหล่งกำเนิดคือรูฟท็อปที่ปล่อยเสียงออกสู่อากาศเปิดตั้งแต่ชั้น 30 กว่า ห้องชั้น 20-30 ที่หันหน้าไปทางนั้นกลับอยู่ในแนวเดียวกับเสียงพอดี ไม่มีอะไรมาขวาง คำแนะนำจึงตรงกันข้ามกับที่หลายคนเข้าใจ คือถ้าไวต่อเสียง อย่าเลือกจากความสูงเพียงอย่างเดียว แต่ให้เลือก ห้องที่อยู่ลึกในซอยย่อยและไม่หันหน้าเข้าถนนหลัก ซอย 11 มีซอยแยกเล็ก ๆ หลายเส้นที่ถอยห่างจากแนวคลับ ห้องที่หลบเข้าไปในนั้นและหันไปทางด้านในหรือด้านหลังอาคารมักได้ผลดีกว่าห้องวิวสวยชั้นสูงที่จ้องตรงไปยังรูฟท็อป กรอบเวลาที่ต้องระวังที่สุดคือช่วงหลังสี่ทุ่มถึงตี 2 ซึ่งเป็นเวลาที่คลับสุขุมวิทยังต้องปิดตามกฎ แต่ดนตรีสดและกิจกรรมในซอยมักลากยาวต่อไปอีกจนเลยตี 3 ตัวเลขความสูงและระยะห่างเหล่านี้เป็นแนวโน้มที่ควรไปยืนฟังจริงด้วยตัวเองก่อนตัดสินใจ ไม่ใช่กฎตายตัวของทุกอาคาร เพราะทิศทางลม ความสูงของตึกรอบข้าง และตำแหน่งเวทีของแต่ละร้านทำให้ผลต่างกันได้มากในระยะแค่ไม่กี่สิบเมตร

ถ้าอ่านสามซอยก่อนหน้าแล้วเริ่มท้อ ซอย 8 คือทางออก ในแผนที่เสียงของแหล่งข้อมูลที่เราใช้ ซอยนี้ถูกจัดระดับเสียง "ต่ำถึงปานกลาง" ซึ่งถือว่าเงียบผิดปกติสำหรับทำเลกลางสุขุมวิท เมื่อเดินเข้าไปในซอยราวหนึ่งร้อยเมตรจากปากซอย บรรยากาศจะเปลี่ยนเป็นย่านที่พักอาศัยที่ค่อนข้างสงบ สิ่งที่คุณจะเจอส่วนใหญ่คือบาร์เบียร์การ์เดน ไวน์บิสโทร และเลานจ์ของโรงแรม ไม่ใช่ไนต์คลับเสียงดังแบบซอย 4 หรือรูฟท็อปที่เสียงเบสลอยขึ้นชั้นบนแบบซอย 11 ความต่างตรงนี้สำคัญมากสำหรับคนที่ตื่นง่าย เพราะเลานจ์และบาร์ไวน์เป็นเสียงพูดคุยและดนตรีคลอเบา ๆ ที่จบเร็วกว่า ไม่ใช่ดนตรีขยายเสียงเต็มกำลังที่ทะลุผนังถึงตี 2 ทั้งนี้อย่าเข้าใจผิดว่า "เงียบกว่า" แปลว่า "เงียบ" เพราะปากซอย 8 ยังอยู่ติดถนนสุขุมวิทเส้นหลัก คุณจึงยังต้องเจอเสียงจราจร มอเตอร์ไซค์ และรถเมล์ตลอดคืนเหมือนทุกทำเลกลางเมือง เสียงที่หายไปคือเสียงบันเทิงกลางคืน ไม่ใช่เสียงเมือง และป้ายกำกับ "ต่ำถึงปานกลาง" นี้เป็นค่าเฉลี่ยของทั้งซอย ซอยย่อยแต่ละเส้นหรือตึกที่หันหน้าเข้าบาร์เฉพาะจุดอาจดังกว่าค่าเฉลี่ยได้เสมอ จึงต้องไปยืนฟังจุดจริงเองก่อนตัดสินใจทุกครั้ง

เสียงกลางคืนไม่ได้ลอยขึ้นตรงๆ แล้วเบาลงตามความสูงเสมอไป ในซอยแคบๆ ของย่านนานาที่อาคารสองฝั่งอยู่ใกล้กัน เสียงจากปากซอยจะสะท้อนไปมาระหว่างผนังตึกที่หันหน้าเข้าหากัน ทำให้ ชั้นราวๆ 5-15 มักโดนหนักที่สุด เพราะอยู่ในระดับที่คลื่นเสียงเด้งกลับพอดี ไม่ต่ำจนถูกตึกฝั่งตรงข้ามบัง และไม่สูงจนพ้นระยะสะท้อน พอขึ้นไปแถวชั้น 25 ขึ้นไปเสียงมักจะเบาลงชัดเจน เพราะอยู่เหนือปากซอยและห่างจากแหล่งกำเนิดเสียงมากขึ้น ข้อยกเว้นสำคัญคือซอยที่มีรูฟท็อปบาร์อย่างซอย 11 ซึ่งดนตรีเปิดโล่งลอยขึ้นข้างบนได้ ทำให้ชั้นสูงที่หันไปทางแหล่งเสียงอาจได้ยินชัดกว่าที่คิด ตัวเลขชั้นเหล่านี้เป็นแนวโน้มทั่วไป ไม่ใช่การรับประกันของอาคารใดอาคารหนึ่ง และควรไปฟังจริงที่ห้องก่อนตัดสินใจ

เรื่องทิศทางของห้องสำคัญไม่แพ้ชั้น กฎง่ายๆ คือ หลีกเลี่ยงห้องที่หันหน้าเข้าปากซอยหรือหันตรงไปยังแหล่งกำเนิดเสียง ไม่ว่าจะเป็นคลับ รูฟท็อป หรือกลุ่มร้านอาหารดึกอย่างฝั่งซอยอาหรับที่คนเข้าออกถึงตีสามตีสี่ ห้องที่หันเข้าคอร์ตยาร์ดกลางอาคาร หันไปทางซอยย่อยด้านใน หรือหันหลังให้ถนนสุขุมวิท จะได้เปรียบเรื่องการนอนมากกว่าอย่างเห็นได้ชัด ในซอย 4 ห้องที่หันเข้าปากซอยถือเป็นข้อห้ามสำหรับคนที่ไวต่อเสียง ส่วนในซอย 11 คำแนะนำที่ตรงกับข้อมูลคือเลือกห้องที่อยู่ลึกในซอยย่อยแทนที่จะหันหน้าเข้าถนนหลัก ทั้งหมดนี้เป็นแนวโน้ม ไม่ใช่สูตรตายตัว เพราะรูปทรงตึก ระยะห่างจากตึกฝั่งตรงข้าม และคุณภาพกระจกหน้าต่างของแต่ละโครงการต่างกัน วิธีเดียวที่เชื่อได้จริงคือไปยืนฟังที่ห้องนั้นเองในคืนที่เสียงพีค ซึ่งเป็นเรื่องของหัวข้อถัดไป

ทุกอย่างในบทความนี้เป็นแค่แผนที่คร่าว ๆ จนกว่าคุณจะไปยืนฟังด้วยหูตัวเองที่หน้าห้องจริง การไปดูห้องบ่ายวันอังคารบอกอะไรคุณเรื่องเสียงกลางคืนแทบไม่ได้เลย เพราะร้านยังไม่เปิด รถยังไม่แน่น และซอยยังเงียบผิดปกติ วิธีที่ได้ผลจริงคือ ไปยืนที่ปากซอยและหน้าตึกสองรอบในคืนวันศุกร์ รอบแรกราวสามทุ่ม (21.00 น.) ตอนที่บาร์และร้านเริ่มติดเครื่อง และรอบสองราวตีหนึ่ง (01.00 น.) ตอนที่เสียงขึ้นถึงจุดพีคก่อนคลับฝั่งสุขุมวิทจะปิดตีสอง ถ้าเข้าล็อบบี้หรือขึ้นไปชั้นที่ใกล้เคียงกับห้องได้ ให้ลองเปิดหน้าต่างฟังสักครู่ เพราะเสียงที่ได้ยินจากพื้นถนนกับเสียงที่ลอยขึ้นชั้น 8 หรือชั้น 30 เป็นคนละเรื่องกัน โดยเฉพาะซอยที่มีรูฟท็อปอย่างซอย 11

1. หน้าต่างเป็นกระจกชั้นเดียวหรือกระจกสองชั้น (double-pane) และขอบยางซีลรอบวงกบยังแน่นดีอยู่ไหม เพราะกระจกชั้นเดียวแทบไม่กันเสียงเบสจากคลับหรือรูฟท็อป
2. ห้องหันหน้าไปทางไหนเมื่อเทียบกับปากซอย ห้องที่หันเข้าปากซอยหรือหันเข้าแหล่งเสียงโดยตรงคือห้องที่ควรเลี่ยงที่สุด ขอห้องที่หันเข้าคอร์ทด้านในหรือหันออกจากถนนหลัก
3. ตึกเคยมีเรื่องร้องเรียนเรื่องเสียงจากลูกบ้านหรือนิติบุคคลไหม ถามตรง ๆ แล้วสังเกตว่าเอเจนต์ตอบลอย ๆ หรือตอบได้เจาะจง
4. ห้องอยู่ชั้นไหน และตึกฝั่งตรงข้ามซอยอยู่ห่างแค่ไหน ซอยแคบทำให้เสียงสะท้อนไปมาระหว่างตึก ชั้นกลาง ๆ ราว 5-15 มักโดนหนักกว่าที่คิด
5. ถังขยะและจุดขนของ (loading) ของตึกอยู่ตรงไหน และรถขยะ/รถส่งของเข้ามากี่โมง เสียงตอนตีห้าถึงหกโมงเช้าปลุกคนได้พอ ๆ กับคลับตอนตีหนึ่ง
6. ค่าเช่าหรือราคาที่เอเจนต์บอกครอบคลุมห้องฝั่งเงียบหรือฝั่งถนน เพราะบางโครงการห้องฝั่งเงียบราคาต่างกันชัดเจน (ตัวเลขควรตรวจสอบอีกครั้ง ณ ช่วงที่คุณดูจริง)

เมื่อเทียบสี่ย่านที่คนหาคอนโดมักชั่งใจกัน สิ่งที่ต่างกันจริงในแง่ "การนอน" ไม่ใช่หน้าตาโครงการ แต่เป็นชนิดของสถานบันเทิงที่อยู่รอบตัวและเวลาที่มันเงียบลง จุดสำคัญที่คนมองข้ามคือ คลับฝั่งสุขุมวิทรวมทั้งนานาและอโศกยังปิดตี 2 ตามเดิม เพราะการขยายเวลาถึงตี 4 ครอบคลุมเฉพาะโซนสีลม/พัฒน์พงศ์และรัชดาภิเษกเท่านั้น เสียงดนตรีจึงมีเพดานเวลาที่ชัดกว่าที่หลายคนกลัว สิ่งที่ลากยาวถึงตี 3-4 ในย่านนานากลับเป็นเสียงคนและรถแถวซอยอาหรับ ไม่ใช่เบสจากคลับ ส่วนทองหล่อและพร้อมพงษ์เป็นคนละคาแรกเตอร์ ที่ควรเทียบทีละแกนมากกว่าจะตัดสินจากชื่อย่าน

สรุปให้ตรงตัว นานาเหมาะกับคนที่ยอมแลกเสียงบางส่วนเพื่อ อาหารดึกเดินถึงและ BTS ที่ต่อสายง่าย โดยเฉพาะคนที่พร้อมเลือกยูนิตในซอยเงียบอย่างซอย 8 หรือชั้นสูงที่ไม่หันเข้าปากซอย 4 กับซอย 11 ถ้าคุณตื่นง่ายและไม่จำเป็นต้องกินตอนตี 3 พร้อมพงษ์หรือฝั่งซอยเลขคู่ลึกๆ จะให้การนอนที่นิ่งกว่าโดยยังนั่ง BTS สายเดียวกันแค่สองสามสถานี ส่วนทองหล่อเหมาะกับคนที่ชอบบรรยากาศนั่งดึกแต่รับได้กับซอยยาวและระยะเดินไกลจากสถานี ในแง่ราคาเช่า คอนโดหนึ่งห้องนอนย่านนี้มักอยู่ราวหลัก 20,000-40,000 บาทต่อเดือนขึ้นไปตามอาคารและทำเล ซึ่งเป็นเพียงกรอบคร่าวๆ ณ ช่วงที่เขียน ควรตรวจสอบราคาปัจจุบันเป็นรายโครงการอีกครั้งก่อนตัดสินใจ